انسان ، موجودی اجتماعی است و در تعامل با دیگران هاست که می تواند به حیات اجتماعی خود ادامه دهد . اما از آن جا که پیچید ترین کنش ها نیز در همین تعاملات اجتماعی بین انسان ها ایجاد می شود ، برقراری و حفظ ارتباط سالم بین افراد یکی از دشوارترین کارها محسوب می شود . انسان در نهاد خود پذیرای تمام انسان های دیگر است اما در گذر زمان و به علت کسب تجربیات مختلف به میزان زیادی این باور را از دست می دهد و در وضعیت نامناسب به برقراری ارتباط با دیگران می پردازد .

    یکی از مهمترین نکات اساسی در مورد دانش آموزان ، بررسی وضعیت روحی و روانی آنان می باشد کودکان دبستانی به ویژه سال اولی ها ، بررسی این مطلب مهم به نظر می رسد که آیا کودک از نظر هوشی ، عاطفی و اجتماعی شرایط لازم برای ورود به مدرسه را دارد ؟ که این مهم می تواند توسط یک روان شناس کودک یا روان سنج بررسی شود . به عنوان مثال کودکانی که در رفتن به آمادگی مشکل داشته اند و با کودکانی که مشکلات گفتاری – رفتاری و یا عاطفی ( ترس ، کمرویی و ... ) دارند ، قبل از شروع مدارس باید تحت درمان های روان شناختی قرار گیرند .

آشنا کردن کلاس اولی ها با محیط مدرسه

     توصیه می شود کودکانی که قرار است امسال را در پایه اول ابتدایی تحصیل نمایند ، به ویژه آن دسته از کودکانی که دوره آمادگی را نیز نگذرانده اند ، حتماً قبل از شروع مدارس چند مرتبه از محیط مدرسه و کلاس ها دیدن کرده با مسؤولان مدرسه و در صورت امکان با معلم پایه اول آشنا شوند ، این عمل باعث خواهد شد تا کودک در ابتدای سال دچار ترس از مدرسه نشود .

* مصمم بودن در پیگیری مسایل آموزشی و تربیتی فرزندان طی سال تحصیلی

     آنچه مهم به نظر می رسد پیگیری مداوم مسایل تربیتی و آموزشی فرزندان طی سال تحصیلی است و این مطلبی است که متأسفانه از دید برخی والدین پنهان می ماند . واقعاً جای تأسف دارد که ما فرزندمان را اول مهر به مدرسه بسپاریم و آخر سال با گرفتن کارنامه قبولی ، تحویل بگیریم . در صورتی که ارتباط تنگاتنگ والدین با مدرسه به ویژه با معلمان محترم ، ضامن موفقیت تحصیلی و تربیتی فرزندمان خواهد بود . در اینجا تأکید مؤکد بر حضور فعال پدرها در مسایل آموزشی ، تربیتی فرزندان می شود زیرا باز متأسفانه جامعه به سویی می رود که بار مسؤولیت آموزشی بچه ها بر شانه مادران سنگینی می کند و این پدرها هستند که باید همدوش همسرانشان در تقبل این بار همگام باشند .

* انتظار طبیعی مقداری افت تحصیلی در برخی پایه ها

       براساس روان شناسی تربیتی ، والدین عزیزی که فرزندشان امسال وارد پایه های چهارم و ششم ابتدایی ، دوم راهنمایی و اول متوسطه می شوند باید انتظار مقداری افت تحصیلی نسبت به سالهای قبل را داشته باشند . زیرا در پایه سوم  ابتدایی ، ارزشیابی ها بیشتر شفاهی بوده ، حجم مطالب نیز نسبت به سال چهارم کمتر است . ولی در پایه چهارم و ششم ضمن افزایش حجم مطالب و تعداد دروس ( جغرافی – مدنی – تاریخ به جای اجتماعی سال سوم و همچنین وارد شدن دو نوع کتاب جدید با محتوا و مضامین متفاوت در پایه ششم)،نحوه ارزشیابی ها نیز مبتنی می شود و این عوامل مقداری افت را به دنبال خواهند داشت که طبیعی محسوب می شود در دوره متوسطه مسایل بلوغ ، مشکلات هویتی و افزایش تعداد درسها افت را به ویژه در ترم اول موجب می شوند . در سال اول دبیرستان نیز به علت افزایش تعداد دروس ها مثلاً تقسیم علوم تجربی راهنمایی به زیست ، شیمی و فیزیک ، تغییر محیط مدرسه و افزایش مشکلات دوران نوجوانی نظیر کاهش دقت و تمرکز ، خیال پردازی و تخیل گرایی و .... افت را موجب می شوند . کما اینکه در پایان سال اول باید دانش آموزان رشته تحصیلی انتخاب نمایند ، لذا ارایه این درس ها نیز اجتناب ناپذیر خواهد بود .

نکته هایی برای کسب آمادگی اجتماعی و عاطفی ورود به مدرسه

      نوآموزان هنگام ورود به مدرسه بسیار هیجان زده هستند آن ها در مدرسه با محیطی مواجه می شوند که با محیط خانه و حتی پیش دبستانی تفاوت دارد ، بنابر این والدین با رعایت نکته هایی باید آن ها را برای ورود به مدرسه از نظر اجتماعی و عاطفی آماده کنند . لذا ، بچه ها در مدرسه مجبورند با گروه های بزرگ تر کار کنند یا بزرگسالان جدید و دانش آموزان دیگر کنار بیایند . با توجه به این که آن ها مدرسه را با مهارت های اجتماعی و بلوغ عاطفی آغاز نمی کنند ، می توان این مهارت ها را با دقت و تمرین کافی به آن ها آموزش داد . اگر فرصت هایی برای رشد برخی ویژگی ها در نوآموزان فراهم شده باشد ، آن ها برای کسب مؤفقیت در مدرسه فرصت بیشتری دارند . اعتماد به نفس در موفقیت تحصیلی دانش آموزان نقش مهمی دارد ، بنا بر این آن ها باید بیاموزند نسبت به خودشان احساس خوبی داشته باشند و باور کنند که می توانند موفق شوند .

       استقلال به بچه ها کمک می کند که کارهای شان را خودشان انجام دهند . انگیزه ، یکی دیگر از مواردی است که موجب آمادگی اجتماعی دانش آموز برای ورود به مدرسه می شود ، یعنی بچه ها باید خواهان یادگیری باشند تا برای درس خواندن در آن ها انگیزه ایجاد کرد . پشتکار و همکاری از دیگر موارد آمادگی اجتماعی و عاطفی دانش آموزان برای ورود به مدرسه می باشد ، بچه ها باید یاد بگیرند کاری را که شروع کرده اند به پایان برسانند ، با دانش آموزان دیگر سازگار شوند ، معنای همکاری را بفهمند و نوبت را رعایت کنند . بچه ها باید بفهمند بغضی از رفتارها مانند ضرب و شتم ، ناشایست است . باید بیاموزند که برای نشان دادن عصبانیت ، راه های خوب و بد وجود دارد . وی خاطر نشان کرد ؛ آموزش همدلی و این که دانش آموزان دیگران را دوست داشته باشند و به احساسات آن ها اهمیت دهند ضروری است اگر والدین نسبت به مدرسه رفتن فرزندشان هیجان زده باشند ، آن ها را دچار اضطراب می کنند ، بنابر این والدین باید با علاقه و اشتیاق زیاد در باره آن چه فرزندشان در مدرسه خواهد آموخت ، مانند خواندن و نوشتن صحبت کنند .